بي كوله بار و كلاه و عصا / پهنه را / در نورديدم . / " دين " را در رواق هاي پيچ در پيچ ديدم / كه حجاب هاي قدسي اش را دريده. بودند / نگهبانان خانگى . / " تاريخ " ! / حافظه اى كه بوى نا ميداد / در پستو ى نمور فرزانگى . / و " آرمان " هاى بشرى : / مدينه ى فاضله - ناكجا آباد - ناجى ى موعود - بهشت كمونيزم - نژاد برتر / كتيبه اى بر پيكر ِ فسيل شده ى جاودانگي . / مصداق هاي جنگ و غارت و تخريب / قدرت بى مهار ِ جنون و ديوانگى . / " علوم " و اقيانوس عظيم ابزار هاى " تكنولوژيك " را ديدم / كه " شرارت " در بهشت آن مى چميد . / تير و كمان ، خنجر و شمشير و ساطور / دشنه و قمه و چاقو / همه رنگ ،. همه. جور / تفنگ و مسلسل ، توپ و تانك / موشك و اژدر ، شليك از راه دور . / سرانجام در انتهاى اين. راه ديجور / ديدم : / چلچراغهاى بر افراشته را پرتو افشان/ در سر سرا و تا لا ر و شبستان / كوى و برزن و ميدان . / همه با " كلام " و " نغمه " و " تصوير " سرود خوانان / رقصان و پايكوبان . / و آنگاه دانستم كه : " هنر " تنها ميراث ِ ارزشمند و ماندگار است در عرصه ى مدنييت انسان .
فرزين عدنانى
برچسب:
نویسنده: آریا کاشانی
تاريخ: چهارشنبه
24 بهمن
1397 ساعت: 21:24