زبان وكار برد آن در عرصه ى ارتباطات (٢)

تحولات طبيعت با حالات و رفتار هايي كه دارند دائماً به ما پيام ميرسانند وما همواره ميتوانيم اين نشانه ها وعلائم را به مثابه يك متن قرائت كنيم . مثلا يك درخت برومند ، با برگهاي سبز و بروبارش از سلامت رويش وبالندگي سخن ميگويد و ابرها ي تيره ومتلاطم وقوع صاعقه و تندر وباران را محتمل ميكنند . اگر در إطا ق نشيمن و در كنار بخاري گربه ي خانگي مان بخواب رفته باشد ، ممكن است قرائت اين متن سكوت وآرامش و حتي تنهايي را تداعي كند و اين صحنه متنى تفسير پذير وقابل گسترش وشرح وبسط باشد . بطور كلي هر واقعييتي را كه مي نگريم ميتوانيم آنرا بمثابه يك " متن " مورد سنجش قرار داده وحتي در تعميم با معيار هاي ارزشي مان ارزيابي كنيم . اما " خوانش " ، تفسير وتعبير هر متني تنها بوسيله ي زبان واز طريق آن متحقق شده و به انجام ميرسد . زبان تنها وسيله ي تبيين واقعييت وانديشه وري و عامل اصلي ارتباط وتعامل اجتماعي انسانها ست . ما حتي زماني كه در خلوت وتنها يي خويش به تفكر وانديشيدن ميپردازيم بوسيله ي زبان افكار مان را نظم ونسق داده وسرجمع و متمركز ميكنيم ، اگر چه در اين فرآيند ممكن است عملا كلامي را به لفظ نياوريم .