"زبان...." (٨)

مكانيزم لفظ سازى - همانطور كه قبلا شرح داده شد- از اندامهايى مانند خوشه هاي ششى ، دهليز ناي ، تا رها ى حنجره ، حفره دهان ،. آرواره ، زبان ، لبها ، منخرين تشكيل يافته وچون ساخت ألفاظ وكلمات تابع رشد ونمو وكار كرد صحيح مجموعه ى آنها ست پس ميتوان عملكرد اين پروسه را يك پديده ژنتيكى وفيزيولوژيكى دانست، امازبان بمثابه يك ساختار بيانى ، كه متشكل از تركيب ألفاظ وكلمات بمنظور تبيين وتوجيه يك واقعييت مشخص ميباشد فرآيندي است كه -اگرچه باواسطه - فيزيولوژيكي تلقي ميشود ، اماعنصر يادگيري وآموزش در آن نقشي أساسي دارد. في الواقع روند شكل گيري ورشد وتكامل زبان از زماني آغاز ميشود كه اندامهاي سازنده ى آن به مرحله ى مقتضى رشد خود رسيده باشد ، اما فرآهم شدن اين زمينه به تنهايي نميتواند عامل آراسته شدن و استقرار زبان شود بلكه محرك هاي حسي كه درمحيط خارج از سأختار فيزيولوژيكي ي انسان قرار دارند موجد شكل گيري اين فرآيند ميباشند زيرا اگر فرض كنيم كه محركهاي حسي وارتباطى در محيط زندگي انسان نباشند زبان نيز زمينه اي براي پيدا يش و رشد وتكامل خود نخو اهد داشت . از طرف ديگر گوششهاي آموزشي أطرافيأن كودك وبعد ها تحصيلات وآموزش دستورها وقانونمنديهاي گر امرئ زبان بما ميگويد كه پديدهء زبان يك مقوله ى اكتسابى ميباشد.