مار مى خزد / زنبور مى گزد / ومرغ دانه بر مي چيند .
تمامي ى كثرات عالم / از اوجِ افلاك / تا حضيضِ خاك / ناگزير / در چنبر ِ موقعييت خود اسير
هم بوته ى گون / هم گرازِ پير / هم سوسن ِ زرد / هم پياز و سير .
تنها انسان ! / آزاد ورها / انتخابگر و پو يا / كه سرك ميكشد همه جا .
مي نوازد و عذاب ميكند / ميسازد و خراب ميكند / مي كشد ، به سيخ مي كشد ، كباب ميكند / با عقلا نييت و رأي و تدبير .
فرزين عدناني
برچسب:
نویسنده: آریا کاشانی